Η αναγνώστριά μας κατάφερε να χάσει τα κιλά της δεύτερης εγκυμοσύνης της και να επανέλθει στο αρχικό της βάρος. Έμαθε πως ποτέ δεν είναι αργά για να καταφέρουμε να είμαστε αυτό που θέλουμε. Σήμερα χαίρεται την οικογένειά της, με αισιοδοξία και όρεξη για τη ζωή.

Το προφίλ της Ραΐσα:

Ηλικία: 36 ετών

Ύψος: 1,72 μ.

Αρχικό βάρος: 98 κιλά

Τελικό βάρος: 76 κιλά

Απώλεια: 22 κιλά

_MG_3079

φωτογραφίες: Κώστας Καπαρελιώτης, Μακιγιάζ-μαλλιά: Ποπη Μαργαρίτη, Styling: Μαρία Τρουμπούκη

Κακή διαχείριση βάρους

“Από 70 κιλά έφτασα, μέσα σε εννιά χρόνια, τα 108 κιλά, στο τέλος της δεύτερης εγκυμοσύνης μου. Είχε αλλάξει τελείως το σώμα μου, η ψυχολογία και η δραστηριότητα μου. Ενώ ήμουν μια κοπέλα πολύ εξωστρεφής, γεμάτη ενέργεια και χαμόγελο, όταν έφτασα τα 108 κιλά δεν είχα διάθεση για τίποτα, δεν ήθελα να βγαίνω ούτε να ασχολούμαι με πράγματα που με ευχαριστούσαν. Ίσως ακόμη και να δίσταζα να πάω τα παιδιά μου στην παιδική χαρά ή να παίξω μαζί τους στην παραλία. Δεν ήθελα να βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη ή να πάω να αγοράσω ρούχα για μένα. Ένιωθα ότι είχα χάσει τη θηλυκότητά μου. Το βάρος μου “έκρυβε” την προσωπικότητά μου, αφού ένιωθα σαν φυλακισμένη μέσα σε αυτό, χωρίς να μπορώ να ξεφύγω. Φορούσα μια “μάσκα”, την οποία δεν μπορούσα να βγάλω, ώστε να είμαι ελεύθερη και χαρούμενη.

Δοκίμαζα ανά εβδομάδα κάθε είδους δίαιτα, διατροφή, αδυνατιστικά ροφήματα, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Επισκέφθηκα διαιτολόγους, δοκίμασα χημικές δίαιτες, ξεκίνησα τριάντα φορές δίαιτα, χωρίς αποτέλεσμα. Πάντα θα τελείωνε η ημέρα μου με υπερφαγικά επεισόδια και κατάχρηση γλυκών. Επιπλέον, ένιωθα και απέραντες τύψεις, γιατί όλο αυτό το είχα κάνει μόνη μου στον εαυτό μου. Μου είχε δοθεί ένα πολύ όμορφο σώμα κι εγώ σταδιακά το είχα καταστρέψει.

Λόγω έλλειψης χρόνου και αύξησης των υποχρεώσεών μου, άλλαξα πολύ την καθημερινότητά μου, δεν γυμναζόμουν και έτρωγα αποκλειστικά πρόχειρο φαγητό. Κάθε χρόνο έπαιρνα λίγα κιλά, τα οποία δεν με απασχολούσαν, ώσπου, όταν ήμουν στον ένατο μήνα της δεύτερης εγκυμοσύνης μου, ζύγιζα 108 κιλά. Τα δέκα κιλά μετά τον τοκετό έφυγαν αμέσως, αλλά στα 98 κιλά κόλλησα. Το σώμα μου είχε χαλαρώσει και κάθε μέρα κουβαλούσα ένα βαρύ φορτίο, το οποίο δεν μπορούσα να πετάξω”.

_MG_3145

Απόφαση για αλλαγή

“Δυστυχώς, στην οικογένειά μου οι περισσότεροι ήταν αρκετά υπέρβαροι, με κακές διατροφικές συνήθειες, οι οποίες είχαν ως επακόλουθο πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Είχα ζήσει αυτά τα προβλήματα και μία μέρα είπα πως δεν θα ήθελα μια τέτοια άρρωστη ζωή για μένα και τα παιδιά μου. Ήταν η μέρα που αποφάσισα ότι θα αλλάξω αυτή την πορεία. Είπα στο εαυτό μου ότι δεν θα με ένοιαζε το πότε ή σε πόσο καιρό ή με πόσες δυσκολίες θα ξαναβρισκόμουν στο αρχικό μου βάρος. Όλα είναι θέμα επιλογών κι εγώ επέλεξα να ξανανιώσω σωματικά και ψυχικά υγιής, να βρω και να φροντίσω τον εαυτό μου, ότι κι αν συνέβαινε γύρω μου, ακόμη κι αν ο κόσμος κατέρρεε. Δεν θα άφηνα να συμβεί αυτό και σε μένα. Μια από τις καλύτερες αποφάσεις που μπορούμε να πάρουμε είναι να φροντίσουμε τον εαυτό μας · έτσι, αυτομάτως, φροντίζουμε και τους ανθρώπους που αγαπάμε. Το σημαντικό ήταν να ελέγξω το μυαλό και τις σκέψεις μου, να εντοπίσω τους λόγους που κατέφευγα στην υπερφαγία. Είχα διαβάσει μια φράση που θα τη θυμάμαι κάθε μέρα: “Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να έχεις γίνει (George Eliot, 1819-1880)”. Ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξουμε και να διεκδικήσουμε τα αληθινά μας θέλω”.

Οι προκλήσεις που αντιμετώπισα

“Οι δυσκολίες κατά τη διάρκεια της δίαιτάς μου ήταν η έλλειψη χρόνου για να προετοιμάζω το φαγητό μου, αλλά, πάνω απ’ όλα, η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η αντίσταση του εαυτού μου στην αλλαγή. Είχα συνηθίσει έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και τώρα έπρεπε να εντάξω στο πρόγραμμά μου τη γυμναστική και την προετοιμασία της διατροφής μου. Θα το έκανα, όμως, γιατί επιθυμούσα αληθινά αυτή την αλλαγή”.

πριν:

Baby 172

Σύμμαχοι στην προσπάθειά μου

“Μεγάλος σύμμαχος στην προσπάθειά μου ήταν η διαιτολόγος μου, Shirley Patterson. Με εκπαίδευσε να αποφεύγω τις θερμιδογόνες τροφές και να εξετάζω προσεκτικά τι αγοράζω και τι καταναλώνω, διαβάζοντας προσεκτικά τα συστατικά των τροφών. Ήταν πάντα δίπλα μου και με στήριζε, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της κάθε εβδομάδας.

Παράλληλα, έπρεπε να εντοπίσω πού οφείλονταν οι υπερφαγικές μου τάσεις. Έτσι συμπλήρωνα ένα ημερολόγιο, στο οποίο κατέγραφα τι έτρωγα, με ποιον, τι ώρα, καθώς και τα συναισθήματα και τις σκέψεις που είχα εκείνες τις στιγμές. Το ημερολόγιο αυτό μου κατέδειξε με σαφήνεια ότι έτρωγα όταν βαριόμουν, όταν ένιωθα μόνη, όταν ήμουν λυπημένη ή απογοητευμένη. Καθώς λοιπόν παρατηρούσα αυτή την κατάσταση, άρχισα τις στιγμές εκείνες να απασχολούμαι με κάτι, αντί να τρώω· θα έπαιζα με τα παιδιά μου, θα διάβαζα ένα βιβλίο, θα μιλούσα με μια φίλη μου ή θα πήγαινα γυμναστήριο. Το γυμναστήριο και ο γυμναστής Κώστας Μπασδέκης ήταν επίσης ένας μεγάλος σύμμαχός μου. Με βοήθησε να καταλάβω την αξία και τη σημασία της άσκησης καθημερινά και με ενθάρρυνε να συνεχίσω την προσπάθεια. Σε συνδυασμό με καλή διατροφή, τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Όλοι οι φίλοι μου και η οικογένειά μου καθημερινά επιβράβευαν την προσπάθειά μου, με ένα υπερβολικά γλυκό σχόλιο πολλές φορές”.

Ξεπέρασα τις δυσκολίες

“Είμαι 76 κιλά, θα συνεχίσω το πρόγραμμά μου απώλειας βάρους. Έχω ξαναβρεί τις ισορροπίες μου, τη ζωή μου και το χαμόγελό μου. Νιώθω δραστήρια και χαρούμενη, με μεγάλα αποθέματα ενέργειας. Βγαίνω έξω χωρίς να διστάζω ή να ντρέπομαι και νιώθω ότι έχω ξαναβρεί τη θηλυκότητά μου και την αυτοπεποίθησή μου. Το μήνυμα που θα ήθελα να μεταδώσω σε κάθε αναγνώστρια είναι να πάρει την απόφαση, χωρίς να έχει σημασία το πότε θα πετύχει το στόχο της – αρκεί να ξεκινήσει να κατευθύνεται προς αυτόν. Όλα είναι αδύνατα μέχρι τη στιγμή που θα τα καταφέρουμε. Δεν έχουν σημασία οι ήττες, γιατί κάποια στιγμή θα πετύχουμε τη νίκη που ονειρευόμαστε. Ξεκινήστε σήμερα! Το μόνο εμπόδιο είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, αυτόν πρέπει να ξεπεράσουμε”.

_MG_3148

Τα πέντε μυστικά μου…

– Τρώω πάντα πρωινό.

– Επιλέγω καθημερινά τροφές με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση (δαμάσκηνα, φυσικούς χυμούς, μπαχαρικά).

– Πίνω όσο περισσότερο νερό και πράσινο τσάι μπορώ.

– Γυμνάζομαι τέσσερις φορές την εβδομάδα τουλάχιστον.

– Δεν νιώθω ενοχές στις “παρασπονδίες” μου, είναι μέρος της προσπάθειάς μου. Οι αγώνες που δίνουμε θα έχουν και ήττες και νίκες, η προσπάθεια εστιάζεται στο να είναι οι νίκες περισσότερες.

Τι λέει η διαιτολόγος της:

Shirley Patterson, κλινική διαιτολόγος Bsc (Hons), RD

«Πολλοί άνθρωποι να πνίγουν τα αρνητικά τους συναισθήματα όπως το άγχος, τον θυμό,τη θλίψη  στο φαγητό. Οι άνθρωποι συνήθως αυθόρμητα τσιμπολογούν χωρίς πολλές φορές να το απολαμβάνουν,αλλά αντίθετα μετά να υποφέρουν από αρνητικά συναισθήματα ενοχής και αηδίας. Η Ραΐσα ήταν σημαντικό να ακολουθήσει κάποιες απλές συμβουλές όπως αυτές:

-Είναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίζει κάποιος πότε τείνει στην υπερφαγία και να αντιδρά νωρίτερα.

-Πρέπει κανείς να ρωτάει τον εαυτό του και να ξεχωρίζει τη φυσική πείνα από το συναισθηματικό κενό.

-Συνίσταται η κατανάλωση υγιεινών snack ανά τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να μην καταλήγει κάποιος σε υπερφαγικά επεισόδια.

-Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται από την παιδική ηλικία καθώς το φαγητό δεν πρέπει να ποτέ να χρησιμοποιείται στα παιδιά ως μέσο τιμωρίας ή ανταμοιβής.

-Είναι πολύ χρήσιμο το διατροφικό – συναισθηματικό ημερολόγιο ώστε να εντοπίζονται οι λόγοι που οδηγείται κάποιος σε υπερφαγία.

-Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως τεχνικές χαλάρωσης, η άσκηση, η γιόγκα και ο διαλογισμός, τα οποία όπως έχει αποδειχθεί καταστέλλουν το άγχος και να αποφεύγει με κανείς το φαγητό ως μέσο χαλάρωσης

-Η φυσική άσκηση έχει αποδειχτεί ότι μειώνει την παραγωγή ορμονών που σχετίζονται με το άγχος».

 

Αν θέλεις κι εσύ να μοιραστείς την ιστορία σου και να εμπνεύσεις τος αναγνώστριές μας, στείλε mail στο: thebody@dousiscom.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ