Από τον Γιάννη Τσουματίδη, ψυχολόγο – σύμβουλο γονέων.

Καλοκαίρι, διακοπές, ανεμελιά, χαρά, διασκέδαση, παιχνίδι, μπάνια, φιλίες, ομάδες… Είναι μερικές από τις λέξεις που μπορούν να περιγράψουν το βίωμα της παιδικής κατασκήνωσης. Αρκετοί από μας, αναπολώντας εκείνες τις στιγμές, έτσι θα περιγράφαμε την παιδική μας εμπειρία σαν κατασκηνωτές, που, παρά τον αρχικό αιφνιδιασμό του αποχωρισμού από την ασφάλεια και τη θαλπωρή του σπιτιού, μας γέμισε με δεκάδες ευχάριστες αναμνήσεις. Ωστόσο, για ένα μέρος των παιδιών αυτός ο αποχωρισμός είναι αρκετά επώδυνος και δημιουργεί πλήθος προβλημάτων. Ποια μπορεί όμως να είναι πραγματικά η ψυχολογία ενός παιδιού που για πρώτη φορά πηγαίνει στην κατασκήνωση;

Ο αποχωρισμός του σπιτιού
Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε δύο κύριες κατηγορίες παιδιών, όσον αφορά την προσαρμογή τους. Τι είναι όμως το άγχος αποχωρισμού; Είναι μια κατάσταση που βιώνουν όλα τα παιδιά από τη βρεφική ηλικία και αφορά την προσκόλληση, κυρίωςστη μητέρα. Το πρόβλημα όμως δημιουργείται όταν το άγχος αποχωρισμού δεν επιλύεται αρμονικά και ομαλά, αλλά εγκαθίσταται και ταλαιπωρεί το παιδί και την οικογένειά του. Η κύρια έκφανσή του είναι όταν επίκειται κάθε είδους αποχωρισμός από το ασφαλές πλαίσιο του σπιτιού και δη της μητέρας. Η κατασκήνωση, επομένως, μπορεί να πυροδοτήσει ένα ξέσπασμα του παιδιού και την πλήρη άρνησή του να μεταβεί αλλά και να παραμείνει στον χώρο της κατασκήνωσης και γενικώς να αποχωριστεί τους γονείς. Η άρνηση αυτή συνοδεύεται από κλάματα και εκρήξεις θυμού, τα οποία είναι τόσο έντονα, ώστε αναγκάζουν τους γονείς να πάρουν το παιδί πίσω στο σπίτι. Το παιδί που κατακλύζεται από το άγχος αποχωρισμού νιώθει παντελώς αδύναμο και αβοήθητο μακριά από τους γονείς του και από την αίσθηση ότι θα το εγκαταλείψουν εκεί για πάντα και ότι θα πάθει κάτι αυτό ή οι γονείς του.

Η κατάλληλη ηλικία
Η ηλικία στην οποία καλείται το παιδί να πάει για πρώτη φορά στην κατασκήνωση παίζει καθοριστικό ρόλο. Ιδανική ηλικία θεωρείται μετά τα 6, όπου θα έχει ήδη την εμπειρία του σχολείου, θα έχει αυξήσει την κοινωνικοποίησή του και θα έχει βελτιώσει την προσαρμογή του στο κοινωνικό σύνολο μεταξύ συνομηλίκων. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει η γνωστική και συναισθηματική του ωριμότητα, καθώς και οι προηγούμενες εμπειρίες αποχωρισμού του παιδιού και κατά πόσον ήταν επιτυχημένες.

Πώς μπορείτε να κάνετε αυτή τη μετάβαση λιγότερο επώδυνη για το παιδί;
Συζητείστε και ενημερώστε το παιδί πριν πάει στην κατασκήνωση για το τι θα αντιμετωπίσει εκεί και για το ποιες θα είναι οι υποχρεώσεις του, χωρίς να του δημιουργείτε υπερβολικές θετικές προσδοκίες, οι οποίες κινδυνεύουν να μην επαληθευτούν.
Είναι καλύτερο να πάει με κάποιο φίλο του ή συμμαθητή, κυρίως την πρώτη φορά, για να έχει κάποιον οικείο δίπλα του. Να το επισκέπτεστε τις καθορισμένες ημερομηνίες και ώρες και κυρίως να μην ματαιώνετε τις επισκέψεις ενώ του έχετε υποσχεθεί ότι θα πάτε. Κάτι τέτοιο επιτείνει το άγχος που ήδη υπάρχει και δημιουργεί έλλειψη εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό σας. Αν κατά την αποχώρησή σας από την κατασκήνωση αντιδράσει και θελήσει να γυρίσει πίσω σπίτι μαζί σας, δεν θα πρέπει να ενδώσετε αμέσως, αλλά να του δείξετε ότι το εμπιστεύεστε. Κρύψτε κάθε είδους δική σας ανησυχία, που θα το αναστατώσει ακόμα περισσότερο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ