Η εσωτερική μας Ανάσταση

Ο μήνας που πέρασε μού άφησε μια διδαχή: ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Ότι κάθε φορά, κάθε γεγονός στη ζωή μας έρχεται να μας διδάξει κάτι, να μας εξελίξει σε κάτι.
Έτσι, λοιπόν, αποδέχτηκα τη δυσχερή μου καθημερινότητα με τον τραυματισμένο ώμο (στην προπόνηση του beach volley) ως μια ευκαιρία για διάβασμα και φιλοσοφική αναζήτηση.
Κατέληξα ότι αυτό που σε προάγει περισσότερο στη ζωή είναι η αγάπη για την ίδια τη ζωή. Η εμπιστοσύνη στο ότι το σύμπαν θα σου φέρει κάθε φορά αυτό που χρειάζεσαι για να ανελιχθείς.

Μπορεί το περιορισμένο σύστημα των πεποιθήσεών μας και η χαμηλή μας συνειδητότητα να το αντιλαμβάνεται μερικές φορές ως κάτι επαχθές και δυσάρεστο, όμως αυτό χρειάζεσαι… εδώ και τώρα για να προχωρήσεις.
Ξεκίνα από τα βασικά: αγάπα τη ζωή! Νιώσε ερωτικά. Ερωτικά απέναντι στις επιλογές σου, στους ανθρώπους που συγχρωτίζεσαι, απέναντι στις αποτυχίες σου! Αν νιώσεις και ερωτευμένη, ακόμα καλύτερα! Ο Μάιος το ευνοεί. Κι ο έρωτας είναι κάθε φορά μια παράταση, μια νίκη της ζωής επί του θανάτου.
Αποδέξου τον εαυτό σου.
Αγάπησέ τον σε κάθε περίπτωση.
Δώσε του την ευκαιρία να βελτιωθεί! Μέσα κι έξω. Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν. Για το κομμάτι της εικόνας, προφανώς εμπιστεύεσαι το έντυπο που κρατάς. Για το καθ’ ομοίωσιν, θα πρέπει να μάθεις να εμπιστεύεσαι το σύμπαν…
Καλή δύναμη!
(μέσα σου κρύβεται…)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ